Wat is vibe coding en hoe werkt het?

Vibe coding is een manier van programmeren waarbij je in gewone taal beschrijft wat je wilt bouwen en AI een groot deel van de code laat schrijven. In plaats van iedere regel zelf te typen, stuur je het resultaat bij met nieuwe prompts, tests en feedback.

De term werd in februari 2025 geïntroduceerd door AI-onderzoeker Andrej Karpathy en groeide daarna snel uit tot een algemene benaming voor deze manier van werken. Microsoft Research beschrijft vibe coding als programmeren waarbij de interactie met codegenererende AI-modellen centraal staat in plaats van het rechtstreeks schrijven van code.

Het belangrijkste verschil met traditioneel programmeren zit dus niet in wat je bouwt, maar in hoe je van idee naar code gaat.

Vibe coding werkt als een herhalend gesprek met AI: je beschrijft een doel, laat AI code maken, test het resultaat en vertelt vervolgens wat er aangepast moet worden. Dat proces herhaal je totdat de toepassing doet wat je wilt.

In de praktijk ziet dat er bijvoorbeeld zo uit:

Idee → prompt → gegenereerde code → testen → feedback → aangepaste code

Je kunt beginnen met: “Maak een eenvoudige webapp waarin ik mijn wekelijkse taken kan toevoegen en afvinken.” Daarna kun je vragen om categorieën toe te voegen, kleuren aan te passen of een fout op te lossen.

Onderzoek van Microsoft laat zien dat echte vibe-codingsessies inderdaad bestaan uit zulke iteratieve rondes van prompten, snel beoordelen, testen en soms handmatig aanpassen.

Wil je dit zelf gestructureerd leren doen, dan sluit Vibe Coding voor beginners hier direct op aan. Je leert daarin stap voor stap hoe je met AI code maakt en tegelijk de basisprincipes van programmeren begrijpt.

Vibe coding is niet gebonden aan één AI-tool. Er zijn inmiddels zowel complete ontwikkelomgevingen als coding agents waarmee je een opdracht in gewone taal kunt geven en de AI bestanden laat maken of aanpassen.

Cursor kan bijvoorbeeld zelfstandig bestanden bewerken en terminalcommando’s uitvoeren, terwijl GitHub Copilot in agent mode zelf bepaalt welke bestanden voor een opdracht moeten veranderen. Claude Code kan eveneens zelfstandig programmeertaken uitvoeren en Google AI Studio noemt zijn eigen Build mode expliciet een manier om apps te ‘vibe coden’ met natuurlijke taal.

Welke tool handig is, hangt vooral af van hoeveel controle je wilt en of je een snelle prototypebouwer of een volwaardige programmeeromgeving zoekt.

Voor een eenvoudig prototype hoef je niet altijd te kunnen programmeren, maar programmeerkennis wordt belangrijker zodra je project complexer, belangrijker of groter wordt. AI verlaagt dus de instapdrempel, maar maakt technische kennis niet overbodig.

Google geeft bijvoorbeeld aan dat je zonder traditionele programmeerkennis eenvoudige apps kunt bouwen, maar dat voor een product dat door veel mensen gebruikt wordt alsnog programmeerkennis en precisie nodig zijn.

Microsoft Research komt tot een vergelijkbare conclusie: expertise verschuift van iedere regel zelf schrijven naar context geven, gegenereerde code beoordelen, fouten herkennen en weten wanneer je zelf moet ingrijpen.

Wil je juist die programmeerbasis leren, dan is Introductie in Python een andere route. Daar leer je onder meer variabelen, functies, loops en objecten zelf begrijpen en gebruiken.

Met vibe coding kun je vooral snel prototypes, eenvoudige websites, kleine apps, dashboards, scripts en interne hulpmiddelen bouwen. Daardoor kun je een idee uitproberen zonder eerst wekenlang een programmeertaal te leren.

Voorbeelden zijn:

• een persoonlijke takenapp;
• een eenvoudige landingspagina;
• een dashboard voor gegevens;
• een script dat bestanden verwerkt;
• een intern hulpmiddel voor een terugkerende taak;
• een prototype waarmee je een software-idee demonstreert.

Google AI Studio ondersteunt inmiddels zelfs het bouwen van full-stack webapps en Android-apps vanuit natuurlijke taal.

Dat betekent niet dat ieder idee met één prompt meteen klaar is. Juist het testen, verduidelijken en opnieuw laten aanpassen is een belangrijk onderdeel van vibe coding.

Het grootste risico van vibe coding is dat werkende code niet automatisch goede, veilige of onderhoudbare code is. AI kan fouten maken, beveiligingsproblemen introduceren of oplossingen bouwen die later lastig zijn aan te passen.

Dat risico wordt groter wanneer je gegenereerde code accepteert zonder te begrijpen wat er gebeurt. Een klein prototype voor jezelf vraagt immers een andere kwaliteitscontrole dan software waarin klantgegevens worden verwerkt.

Google maakt hetzelfde onderscheid: zonder programmeerkennis kun je eenvoudige toepassingen maken, maar voor volwaardige producten blijven technische vaardigheid en nauwkeurigheid belangrijk. Microsoft-onderzoek noemt onder meer betrouwbaarheid, debugging en de hoeveelheid code die achteraf beoordeeld moet worden als terugkerende uitdagingen.

Gebruik vibe coding daarom vooral als versneller van het bouwproces en niet als vervanging voor testen, beveiliging en inhoudelijke controle.

Startel leidt al ruim 25 jaar professionals op in IT. Ook bij vibe coding blijft die basis relevant: hoe belangrijker de software, hoe belangrijker het wordt dat iemand begrijpt wat de gegenereerde code daadwerkelijk doet.

Nee, programmeren met AI is breder dan vibe coding. Een ontwikkelaar die één functie door AI laat aanvullen programmeert al met AI, terwijl bij vibe coding natuurlijke taal vaak de belangrijkste manier wordt waarop je het bouwproces aanstuurt.

Vibe coding maakt software bouwen daardoor toegankelijker, maar de grens is niet hard. Naarmate je meer code zelf gaat controleren en aanpassen, schuif je vanzelf richting traditioneler AI-ondersteund programmeren.

Wil je juist praktisch ervaren hoe je vanuit een idee met AI tot werkende code komt, dan is Vibe Coding voor beginners de meest directe vervolgstap.